BEN DEĞİL BEBEK İSTİYOR :)

29 Ekim sabahı portakaalllll diye sayıklayarak uyandıktan sonra , dün de kumpir krizim tuttu.

Sağolsun Kurtuluş almış, üşenmemiş 15 km yol yapıp işe yerime kadar getirmiş.

Bir de patronla merdivende karşılaşınca " ihmale gelmez özel durumlar bunlar, kumpir getidim " demeseydin çok güzel olacaktı be aşkım :) Adam öyle bir " Allah senin yardımcın olsun " dedi ki , tüm firma duydu:)

Ama napalım ben değil bebiş istiyor işte hayret bişiii....

HOŞGELDİN KEREM BEBEK

Kerem kimselere yüz vermezken...

Krem annesi Gamze ile....

Kerem annannesi yani teyzem ile....

Hamile olduğumu öğrendiğim gün dünyaya gelen Kerem bebeğin , bugün mevlidi vardı.Teyze kızım Gamze' ye annelik çookkk yakıştı.

Minik yakışıklı , gelen misafirlere başta rağbet etmedi ve sürekli uyudu.

Çoğu kişi dağıldıktan ve sadece yakın akrabalar kaldıktan sonra marifetlerini bir bir döktü.

Maşallah 21 günlük Kerem bebeğimiz kocaman adam oldu damatlık giysileriyle.

Ömrün uzun , sağlıklı, mutlu geçsin teyzecim...

DOKTOR TEYZEYE 2. GİDİŞ VE KALP ATIŞLARI...

Nilüfer doktorumuz 15 gün sonra bizi kontrole çağırmıştı ama sabırsız bizler 2 gün önceden dayandık doktorun kapısına.Günlerden pazartesi diye midir nedir ne kalabalıktı anlatamam.Bekle bekle sıra gelmez.Kurtuluş gelen anne adaylarına yer vermekten ayakta kaldı bi süre garibim.

Nihayet sıra geldi.Doktor hal hatır sorduktan sonra bakalım bebek neler yapıyor dedi.Benim yine el ayak buz kesmiş tabii.Kurtuluş yine peşimizde tin tin tin...

Eeee ultrasonda bişey görünmüyor hani nerde?Doktor habire bastırıyor ama tık yok.Ben ağladım ağlıcam.Titriyorum resmen.En sonunda göründü bebek efendi.Yüreğime indirecekti ufaklık.

Ben daha o anın şokunu atlatmadan doktor " duyuyor musun?" diye sordu.Bende tık yok.Meğer kalp atışlarını dinletiyormuş ama benim kulaklar duymuyor o an."Yooo" deyince, bir güzel açtı sesini sağolsun bende küt küt küt dinledim bebişin kalp atışlarını.Kurtuluşumla gözgöze geldik ama fazla bakışamadık malum sırada insanlar var kalkmamız lazım ultrason masasından :)

Zorla da olsa ben masadan kalktım.Tekrar odaya gittik.Doktora sormam gerekEn birsürü şey var ama hiçbirini hatırlamıyorum.Sağolsun Kurtuluş bir bir sordu hepsini.Ben hala kütküt seslerinde kaldığım için dünya ile alakam kesildi...

Yine fotojenik resmimizi alıp evimizin yolunu tuttuk...

***Bebek efendi burda 7+4 ve 133 mm

YENİLDİM

Bu sabah önce uykuya yenik düşüp işe geç kaldım.

Hem yolda hem de işe geldikten sonra midemde fırtınalar kopuyordu farkındaydım.Haftalardır "miden bulanıyor mu "diye soran herkese " evet bulanıyor ama ben idare edip çıkartmıyorum kendimi frenlemeye çalışıyorum" diye nutuk atarsan olacağı budur.Önceki bulantılar neymiş ki.

Bu sefer başka.Öyle tuzlu leblebiyle , çubuk krakerle geçecek cinsten değil.

İşe gelince Cumaziye ablamızdan acil kahvaltı istedim.Tabi midemde olanlar oluyor bu arada.Tam o mutfağa kahvaltı -özellikle de zeytin- getirmeye gitmişti ki kendimi tuvalette buldum.

Evet bu sabah uykudan sonra mide bulantılarıma da yenildim.Hamileliğim tescillenmiş oldu:)

Mutluyum , gururluyum, midem bulanıyor....

MARMARA EREĞLİSİ VE BALIKLARRRRR

Bu fotoğraflar ramazan ayında çekilmişti.Ben içimdeki sihirli kuruüzümden habersiz dağ tepe , taş toprak gezinirken çekmiştik.Meğer 3 kişi gitmişiz o pazar günü Marmara Ereğlisi' ne.

Saatlerce durgun denize bakmış , martıların resmini çekmeye çalışmıştık.Sonra balıkçı kayıklarının yanIna gidip çooookkkk güzel balıklar almıştık.

Merkezdeki müze parka gidip neler var bakmıştık.Valla bisürü eski mezar taşı vardı anladığım kadarıyla.Hayatımda gördüğüm en ilginç açıkhava müzesiydi diyebilirim.Zaten 10 tane falan taş vardı sanırım.Olsun müze müzedir dedik gezdik.

Dönüşte Oya ablamların köye de uğrayalım dedik.Yolda bir köy pazarı gördük.Ve köy pazarının önündeki bu sapsarı çiçeği.Adını bilmiyorum ama ben fotoğraf makinasını kaptığım gibi çiçeğe yapıştım.Ordaki hanım birdahaki gelişimizde bana kök soğanından vereceğini söyledi.

Oya ablamların köyde yeni doğan Zeynep bebeği de görmüştük.Biraz oturup Çorlu'ya döndük ve iftara aldığımız balıkları bir güzel pişirdik.Hımmm nefisti :)

Kısmetse pazartesi günü yine gidicez Ereğli' ye.Çünkü ben o balıklardan yine istiyorum :)

İLK DOKTOR RANDEVUMUZ - İLK FOTOĞRAFIMIZ :)

Pazar günü evde yaptığımız testten sonra ertesi gün doktor araştırmakla geçti.Hamile ve yeni doğum yapmış yaklaşık 50 kişi ile görüşüldükten sonra Nilüfer doktorumuzda karar kıldık.Ama baba adayı henüz olaya inanamadığından 2. testide pazartesi akşamı yaptık.Sonuç ; yine 2 pembe çizgi.

Ertesi gün doktorumuza gittiğimizde resmen titriyorduk.Sorular soruldu , gayet net cevaplar verildi.Sıra geldi ultrasona.Benim elim ayağım buz.Kurtuluş bayılmak üzere :)
O da ne ya.Bebek falan değil ki o.Boş bi siyah yer işte.Doktor teyzemiz dediki " zatı muhterem bebek efendi bu kesede oluşacaklar"Ama olmadı ki nerde eli yüzü gözü olan ultrason resimleri.Biz millete bunumu göstericez şimdi :)

Şaka bir yana doktordan uçarak çıktık sanırım o kısmı hatırlamıyorum.Folic asit ve çinkomuzu aldık , ultrasona baka baka sabahı ettik.

Tabi görgüsüz bendeniz ertesi gün ultrasonu çantamda taşıyıp herkeslere gösterdim.

Yetti mi peki ? HAYIIIRRR!
Bayramda da yanımda taşıyıp herkese gösterdim :)

***Bebek efendi bu fotojenik resimde 5 haftalıktı :)

EN GÜZEL BAYRAM HEDİYESİ :)

Aslında bu yazıyı 07.10.2007 tarihinde yazmam gerekiyordu ama hayat öyle hızlı ki ancak bugün yazabiliyorum.

O pazar sabahı akşam iftara gelecek misafirlerin telaşı ile uyanıp son eksikler için markete gittiğimde büyülü bahçemdeki minik mucizemden haberdar bile değildik.

Eve dönerken yolumun üstündeki nöbetçi eczane aklımı fikrimi çelince elimde hcg testi evde buldum kendimi.Geçen ay beni 10 gün meraklar içinde bırakıp yinede negatif çıkan test birden benden yana oluverdi.

Hayatımda gördüğüm en güzel 2 pembe çizgi :)

Ne yapsam , nasıl etsem .Akşamki misafirler, yapılacak yemekler beni bekler.Ben pilavlık pirinçlere bakıp ağlarım.Kurtuluş a nasıl söyleyeceğimi planlamışken ve tamda kendimi biraz toparlanmışken , kapı çalar annem elinde kaplar kacaklar misafirler için yardıma gelir.

O arada zırrrr telefon; teyze kızı Gamze için beklenen gün gelmiştir.Kerem bebek dünyaya merhaba der.

Kurtuluş a "eve gelince makyaj masasının üstüne bak" diye mesaj atıp , önce çiçekçiye sonra hastaneye gitmek için annemle evden çıkacaktık ki; kapıda Kurtuluş belirdi.O içeri girer biz dışarı çıktık.Tabii yazdığım mesajı kapıda Kurtuluş a tekrar etmeyide unutmadım :)

Tam çiçekçiye girerken çalan telefonum , Kurtuluş un ağlamaklı sesi.... Sessizlik...Gözyaşı....

5 dakika sonra tekrar aradı Kurtuluş ve anneme kendi söylemek istedi.Annem gayet telaşsız konuştu telefonda Kurtuluş la."Yaa öyle oldu" gibilerinden cümlelerde soğukkanlı bi şekilde telefonu kapattı.

Meğer aşkım bebek geliyor deyince annem Gamze nin bebekten söz ediyor sanmış.Hıı biliyorum gibilerinden konuşunca Kurtuluş ta annem hiç sevinmedi diye düşünmüş.Olay 10 dakika sonra ortaya çıktı çiçekçide.Çiçekçi şok annem şok benim dizlerimin bağı çözülmüş şekilde alıp çiçeği gittik Kerem bebeğin yanına.Mis gibi kokan tombik bir yakışıklı.Allah sağlıklı uzun ömürler nasip etsin.Hayırlı evlat olsun İNŞALLAH.Amiiinnnnn!

Aşkım kayınvalidemede telefonla arayıp söylemiş bebek haberini ama pek inandığını söyleyemiyoruz.Doğmadan inanmayacak bellliki:)

Yaklaşık 1,5 saatlik bu koşturmacadan sonra akşamki misafirlerin de aç kalmaması gerektiği düşüncesi ile annemle yemek yapmaya koyulduk ama ne çare.Benim el ayak hiçbir tarafım tutmuyor.Sağolsun annem çorbasından pilavına yemekleri bitamam edip bana sadece masayı hazırlamayı bıraktı.İftara daha 2 saat varken sofra dahil herşey hazırdı.

Bu arada Kurtuluş kendini sokağa attı :) Evler dar geldi kendisine.

Tam annem kapıdan çıkacakken Gamze için hastaneye gelen annannem ve Oya ablam(yengem) bana da uğramak için geldiler.(Hastane benim evin yanında olduğundan)Tabii güzel haberi hemen onlara da verdik.

Nihayet herkes gittiğinde minik mucizeyle yalnız kaldık. (Bu kısım mucizeyle aramızda! )

Akşam arkadaşlarla geçen harika iftar ve çay faslı.Bolbol muhabbet.Elimi hiçbirşeye sürmeme izin vermeden evi özellikle de mutfağı eski haline getiren arkadaşlar...

Mutluluktan uyuyamadan geçirdiğimiz uzuuunnn gece...( ve tabii ertesi gün işe geç kalan ben:)