Burçin misafirlerin gelmesini beklerken. (İç ses: vay başıma gelenler...)
Kader anı.
Kader anı.Bir varmış bir yokmuş, iki varmış üç yokmuşşş.....
Blogçu Aylin ' in Burçin adında bir kuzeni varmış.
Burçin kuzen az gitmiş , uz gitmiş , dere tepe düz gitmiş; günün birinde Gümüşyaka' da bir oğlana sevdalanıvermiş.
Cem oğlan da Burçin kızı pek sevmiş.Lakin bitmesi gereken okullar , askerlikler , işle güçler varmış.
Günler günleri , aylar ayları , yıllar yılları kovalamış.Beklenen her ne varsa vakti zamanı gelmiş.
Tarihler 24.11.2007 gününü göstermiş.Burçin ve Cem ömür boyu sürecek mutluluğun kelepçelerini parmaklarına takmış.
Bizlere de neşeli resimleri bloga koyup cümle aleme maşallah dedirtmek kalmış.
MUTLULUĞUNUZ DAİM ,SEVGİNİZ SONSUZ , YÜREĞİNİZDE HER NEYE ÖZLEM VARSA HEPSİ GERÇEK OLSUN CANIM KARDEŞİM..
Burdada ben ve Burçin Cem ve eşim.
Soldan Sağa: Ben, Büyük Halam, Burçin, Tebessüm, Küçük Halam
Söz merasimi pek bereketliydi efendim.İşte size 4 adet hamile.Nerdeyse dernek kuracaktık :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder